[ سوره الأحزاب ( 33 ) : آيات 26 تا 27 ]
وَ أَنْزَلَ الَّذِينَ ظاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ صَياصِيهِمْ وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَ تَأْسِرُونَ فَرِيقاً ( 26 ) وَ أَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَ دِيارَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ وَ أَرْضاً لَمْ تَطَؤُها وَ كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيراً ( 27 )
26 - و پائين آوردن كسانى از اهل كتاب را از قلعههايشان كه به احزاب كمك كرده بودند و به قلوب آنها رعب انداخت ، جمعى را مقتول و جمعى را اسير مىكرديد .
27 - و زمين و ديار و اموالشان را براى شما ارث گذاشت ، چنان كه زمين بنى نضير را ارث گذاشت كه به آن قدم ننهاده بوديد ، خدا به هر چيز تواناست .
كلمهها
ظاهروهم : مظاهرة هم پشتى و يارى كردن .
صياصى : قلعهها . مفرد آن صيصيه است .
رعب : ترس و وحشت .
تأسرون : اسير مىگرفتيد « اسير مىگيريد » .
لم تطؤها : و وطؤ : زير پا گذاشتن . قدم نهادن
أَرْضاً لَمْ تَطَؤُها
يعنى زمينى كه به آن قدم نگذاشته بوديد .
شرحها
آيات شريفه در رابطه با يهود « بنى قريظه » است ، در سابق گفته شد كه بنى قريظه پيمان خويش را شكسته و با احزاب به جنگ آن حضرت آمدند ، پس