است ، « الى » بيانگر آنست كه كارها به سوى اراده و مشيت خدا رهسپار مىباشند .
23 -
وَ مَنْ كَفَرَ فَلا يَحْزُنْكَ كُفْرُهُ إِلَيْنا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ
تسليتى است بر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله كه از كفر و انكار آنها ناراحت نباش زيرا كه از چنگ خدا راه فرار ندارند ، بازگشتشان به سوى خداست .
اولا در مقابل اعمالشان بازخواست مىكنيم .
ثانيا از كفر و انكار و عنادى كه در دل دارند با خبريم .
« ننبئهم » نشان مىدهد كه اعمال در قيامت در صورتى ناشناخته مجسم خواهند شد كه لازم است خدا از آنها خبر دهد و بفرمايد : اين آتش همان ظلم تو است
بِذاتِ الصُّدُورِ
نشان مىدهد كه در سينهها و در قلبهاى صنوبرى ، اسرار و اعتقادات نهفته است و يا منظور از صدور مركز بدن و شعور روح انسان است و اللَّه اعلم .
24 -
نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلى عَذابٍ غَلِيظٍ
بيان عاقبت امر آنهاست با تعبير ديگرى كه در دنيا اندكى متاعشان مىدهيم و آن گاه در آخرت به عذابى شديد مجبورشان مىكنيم : يعنى به اجبار به عذابشان مىكشيم .
25 -
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ
اين آيه مىرساند كه توحيد فطرى آنهاست هر چند كه به زبان انكار كنند بدليل آنكه اگر از آنها بپرسى آسمانها و زمين را چه كسى آفريده است ناچار خواهند گفت : خدا .
ناگفته نماند چون به آفرينش خدا اقرار كردند ، به تدبير و ارادهء او نيز