مىشويد بر شما ظلمى نشده است ، ظهور اين جمله در تجسم عمل است و آن التفات از غيبت به خطاب مىباشد و لفظ « قيل » در آن مقدر است .
91 -
إِنَّما أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَها وَ لَهُ كُلُّ شَيْءٍ وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ
اين آيه و دو آيهء بعدى ، ختام سورهء مباركه است ، خلاصه آيات آنست كه رسول خدا مأمور به اطاعت و بندگى خداست ، بشارت دهنده و انذار كننده است بالاخره خدا آيات خارق العادهء را كه مردم را وادار به ايمان كند به آنها نشان خواهد داد و از كار بندگانش غافل نيست بدين وسيله آخر سوره به اولش برمىگردد كه همان انذار و تبشير بود . « انما » در جاى « قل انما » است .
در اين آيه مكه مشرفه از دو جهت مورد شرافت قرار گرفته است اول با انتساب به رب ، دوم با كلمه « حرمها » گويى در آمدن اين دو تشريف بر اهل مكه تعريض است كه احترام كعبه را مراعات نكرده و به رب آن ايمان نياوردند .
وَ لَهُ كُلُّ شَيْءٍ
در مقام آنست كه تصور نشود او فقط رب اين سرزمين است بلكه همهء اشياء مال و ملك اوست على هذا « رب » به معنى صاحب و مالك مىباشد
وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ
گويا در مقام آنست كه عبادت مالك اين بلده انسان را در رديف مسلمين قرار مىدهد .
در تفسير الميزان از تفسير قمى از حريز از امام صادق عليه السّلام نقل شده چون رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله روز فتح مكه وارد مكه شد ، درب كعبه را باز كرد ، امر فرمود صورتها و اشكالى كه در كعبه بودند ، محو كردند آن گاه دو طرف درب كعبه را گرفت فرمود : بدانيد خدا از روزى كه آسمانها و زمين را آفريد مكه را محترم گردانيده است ، مكه با محترم كردن خدا محترم است تا روز قيامت ، شكار آن