شرحها
در اين آيات ، مؤمنان تبشير و مشركان و كفار انذار شدهاند ، آن گاه گفته شده : اى رسول ما تو قرآن را از جانب خداى حكيم و دانا داده مىشوى چنان كه موسى نيز تورات و دستورات را از جانب خدا دريافت مىكرد . تو جانشين موسى هستى . او بر فرعون و فرعونيان مبعوث شده بود . تو براى هدايت ديگران مبعوث گشتهاى . از همان چشمهء زلال وحى سيراب مىشوى كه برادرت موسى ابن عمران سيراب گرديد . آن گاه به حالات موسى و عاقبت كار فرعونيان به طور خلاصه اشاره شده است . ناگفته نماند : آيات ششگانهء اول عنوان همهء مطالب سوره است .
1 و 2 -
طس تِلْكَ آياتُ الْقُرْآنِ وَ كِتابٍ مُبِينٍ هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُؤْمِنِينَ
.
« تلك » اشاره به بعيد است و به عنوان تعظيم آمده است و گر نه . آن در جاى « هذه » مىباشد . منظور از قرآن ظاهرا همه قرآن است . اعم از آنچه تا آن وقت نازل شده بود و آنچه بنا بود بعدا نازل شود .
كِتابٍ مُبِينٍ
عطف است بر « آيات » و بيان جمله سابق است . يعنى : اين است آيات قرآن و اين است كتاب روشنگر . همان كتابى كه هدايت است براى همه . و مژده است براى مؤمنان .
على هذا « بشرى » فقط مربوط به مؤمنين است . زيرا به حكم :
شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ . . .
بقره / 185 قرآن براى همه هدايت است در مجمع البيان فرموده : وصف قرآن و كتاب براى آنست كه اين كتاب هم با قرائت آشكار و معلوم مىشود و هم با نوشتن .
3 -
الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ