تفث : چرك . اصل آن چرك ناخن و غيره است كه بايد از بدن زايل شود . ( راغب ) عتيق : طبرسى دربارهء آن چند وجه نقل كرده است . از جمله اينكه كعبه را بيت عتيق مىگوئيم كه از ملك بودن به كسى ، آزاد است در اين باره روايتى در كافى از امام باقر عليه السّلام نقل شده كه
« قال هو بيت عتيق من الناس لم يملكه احد »
از قول راغب معلوم مىشود كه آن به معنى محترم است .
حرمات : حرمة : محترم و چيزى كه هتك آن حلال نيست ، حرمات جمع حرمت است يعنى محترمها .
رجس : پليد . راغب آن را شىء قذر و پليد گفته است ، صحاح و اقرب الموارد نيز چنين گفته است .
اوثان : وثن : بت . جمع آن اوثان است . كلبى در كتاب الاصنام / 53 گفته است : بت اگر به صورت انسان از چوب يا طلا يا نقره باشد آن را صنم نامند و اگر از سنگ باشد « وثن » گويند . باقى سخن در قاموس ( وثن ) .
زور : دروغ . چنان كه راغب و طبرسى و جوهرى گفتهاند . زور - بفتح « ز » - به معنى ميل و انحراف با سيئه است ، دروغ را زور - بضم « ز » - گفتهاند كه از حق منحرف است .
حنفاء : حنف ( بر وزن شرف ) : ميل به حق . حنيف : مايل به حق يعنى موحّد . جمع آن حنفاء است .
خر : خرّ و خرور : سقوط توأم با صدا « خر » : ساقط شد .
تخطفه : خطف : ربودن « تخطفه » مىربايد او را ،
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 37
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٣٧