30 - كار اين است ، هر كه محترمهاى خدا را تعظيم كند براى او بهتر است ، چهار پايان بر شما حلال گشته مگر آنچه خوانده مىشود از بتهاى پليد و از قول باطل اجتناب كنيد .
31 - در حالى كه موحد هستيد و مشرك نيستيد هر كه به خدا شريك قرار دهد گويا از آسمان سقوط كرده كه مرغان او را مىربايد و يا باد او را به مكان دورى ساقط مىكند .
32 - مطلب اين است ، هر كه علامتهاى خدا را بزرگ شمارد ، آن از تقواى قلوب است
33 - براى شما در قربانيها تا مدت معين منافعى است ، سپس محل ذبح آنها به سوى خانه محترم است .
34 - هر امتى را عبادتى قرار دادهايم تا نام خدا را بر آنچه از چهار پايان به آنها دادهايم ياد كنند ، معبود شما يك معبود است به او تسليم شويد ، متواضعان را بشارت بده
35 - كسانى كه چون نام خدا ذكر شود ، قلوب آنها مىترسد ، بر مصائبى كه به آنها مىرسد صابر مىباشند ، اقامه كنندهء نماز هستند و از آنچه دادهايم انفاق مىكنند .
36 - شتران قربانى را براى شما از علامتهاى خدا قرار دادهايم براى شما در آنها فائده هست نام خدا را در حالى كه صف كشيدهاند بر آنها ياد كنيد و فقير قانع و فقير سمج را اطعام كنيد ، بدينسان آنها را مسخر شما كرديم تا شكر كنيد .
37 - گوشتها و خونهاى آنها به خدا نمىرسد ، ليكن تقواى شما به خدا مىرسد ، اين چنين آنها را براى شما رام كرد تا خدا را بر هدايتى كه كرده تكبير گوئيد ، نيكوكاران را بشارت بده .
كلمهها
عاكف : عكف و عكوف به معنى ملازمت با تعظيم است ، منظور از آن در آيه كسى است كه ملازم و ساكن مكه باشد .
باد : به دو : ظهور يا ظهور شديد . « باد » اسم فاعل است به معنى ظاهر