أَنْ يَضَعْنَ ثِيابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجاتٍ بِزِينَةٍ
.
منظور از ثياب همان لباس پوشش زينت است كه براى
وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ
لازم بود يعنى مانعى نيست حجاب نداشته باشند به شرط آنكه با زينت و زيور خود را پيش مردم آشكار نكنند . در روايت امام صادق عليه السّلام ثياب به روسرى و چارقد بزرگ تفسير شده است :
عن حريز بن عبد اللَّه عن الصادق عليه السّلام انه قرء ان يضعن ثيابهن قال الجلباب و الخمار اذا كانت المرأة مسنة » « 1 » .
وَ أَنْ يَسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَهُنَّ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
.
يعنى حجاب براى آنها از بىحجابى بهتر است دو اسم حسنى تعليل حكم هستند خدا نداى فطرت را مىشنوند و به مصالح انسانها داناست ، اين احكام از سميع و عليم بودن سرچشمه مىگيرد .
61 -
لَيْسَ عَلَى الْأَعْمى حَرَجٌ وَ لا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَ لا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ وَ لا عَلى أَنْفُسِكُمْ أَنْ تَأْكُلُوا مِنْ بُيُوتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ آبائِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أُمَّهاتِكُمْ
.
در الميزان فرموده : ظاهر آيه جعل حقى است براى مؤمنان كه از خانههاى اقرباى خود و از خانههايى كه در آنها امين دانسته شدهاند و از خانههاى دوستان خود بخورند على هذا آنها مأذون هستند به مقدار احتياج از آن خانهها بخورند .
آن گاه فرموده : ذكر نابينا ، لنگ و مريض براى كثرت احتياج آنهاست كه كسب روزى براى آنها مشكل است و گر نه با ديگران فرقى ندارند ، آمدن
مِنْ بُيُوتِكُمْ
براى آنست كه آن خانهها با خانههاى خودتان فرقى ندارد .
ناگفته نماند : ظهور آيه جواز خوردن ما دام العمر است نه يك بار و دو بار ولى ظاهرا مشروط به وجود احتياج است ،
هامش
( 1 ) تفسير برهان از كافى .