اين آيه در عين حال تعليل آيهء گذشته و مانند يك كبراى كلى است و اجابت كنندگان قضاوت خدا و رسول يكى از صغراهاى اين آيه هستند .
53 -
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّ قُلْ لا تُقْسِمُوا طاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ
.
اين آيه اشاره به بعضى از كارهاى منافقان است كه قسم ياد كرده و به آن حضرت مىگفتند اگر ما را امر به جهاد كنى حتما براى جهاد خارج خواهيم شد .
در الميزان فرموده :
طاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ
خبر مبتداى محذوف و تقدير آن :
« الخروج الى الجهاد طاعة معروفة » است يعنى سوگند نخوريد رفتن به جهاد طاعت معروفى است و واجب مىباشد ، حاجتى نيست كه با سوگند آن را واجب كنيد و اگر مىخواهيد با اين سوگند خدا و رسول را از خود راضى كنيد ، خدا از كارتان با خبر است .
به نظر ديگران تقدير آن چنين است « طاعة معروفة للنبى خير من يمينكم » اطاعتتان از پيامبر از سوگند خوردن بهتر است خدا از كارتان آگاه است كه در زبان مىگوئيد و در باطن قصدى نداريد .
54 -
قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما عَلَيْهِ ما حُمِّلَ وَ عَلَيْكُمْ ما حُمِّلْتُمْ وَ إِنْ تُطِيعُوهُ تَهْتَدُوا وَ ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ .
اين آيه خطاب به منافقان مىگويد : وظيفه پيامبر فقط تبليغ و انذار است اگر شما قبول نكرديد مسئوليتى بر او نيست ، منظور از « ما حمل » تبليغ است كه تكليف پيامبر مىباشد و از
ما حُمِّلْتُمْ
تكليف مردم است كه قبول تبليغ و عمل به آن مىباشد ، منظور از
أَطِيعُوا الرَّسُولَ
اطاعت در مقام رهبرى است .