به نفع او قضاوت خواهد كرد ، قضاوت را پيش او مبر ، آيات در اين زمينه نازل گرديد ، اين مطلب يا نزديك به آن از امام باقر عليه السّلام نيز نقل شده است . ناگفته نماند : در تفسير برهان چند روايت در اين باره نقل شده و در روايات اهل سنت از ابن عباس نقل گرديده كه : منازعه ما بين على عليه السّلام و مردى از قريش بود .
49 -
وَ إِنْ يَكُنْ لَهُمُ الْحَقُّ يَأْتُوا إِلَيْهِ مُذْعِنِينَ
.
منظور از « الحق » حكم رسول خداست يعنى اگر مىدانستند كه حكم بنفع آنها خواهد بود به سرعت و از روى اطاعت پيش آن حضرت مىآمدند . به عبارت ديگر آنها تابع هواى نفس هستند نه تابع حقيقت زيرا از داورى وقتى خوشحال مىشوند كه به نفع آنها باشد در آيهء بعدى ميگويد مگر در صورتى كه به ضرر آنها باشد خدا و رسول به آنها ستم كردهاند ، ! ! 50 -
أَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَمِ ارْتابُوا أَمْ يَخافُونَ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ رَسُولُهُ بَلْ أُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ
.
اين آيه علت حاضر نشدن آنها را به قضاوت رسول صلّى اللَّه عليه و آله بيان مىكند و آن اينكه آنها ظالم و منافقند ، مريض القلب كسانى هستند كه ايمان در قلوب آنها رسوخ نكرده است على هذا آنها منافق نيستند بلكه ضعيف الايمان مىباشند نظير :
إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هؤُلاءِ دِينُهُمْ
انفال / 49
إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً
احزاب / 12 ، كه منافقان از بيمار دلان جدا شدهاند .
أَمِ ارْتابُوا
كسانى هستند كه ايمان داشته بعدا به شك افتادهاند ، آنها هم غير از منافقانند ، منظور از
هُمُ الظَّالِمُونَ
به احتمال قوى همان
وَ ما أُولئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ
مىباشند كه گذشت آنها در اثر گفتن
آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ
و سپس عمل نكردن ظالمند .