تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 119

مساهمون:

ص١١٩

شرحها

آيات گذشته در بيان خلقت انسان بود و اينكه خدا روئيدنيها و چهارپايان را پشتوانهء زندگى انسان قرار داده است ، از اين آيات ، مطلب سوم يعنى هدايت انسانها توسط انبياء شروع مىشود ، ابتداء حالات نوح عليه السّلام بيان گرديده است ، بعد ظاهرا حالات صالح عليه السّلام است زيرا كه قوم او با صيحه و صاعقه از بين رفتند ، بعضى گويند : منظور از
فَأَرْسَلْنا فِيهِمْ رَسُولًا
در آيهء 32 هود عليه السّلام ولى آيات با حالات قوم او و عذاب آنها تطبيق نمىكند . در ضمن آيات ، انكار و موضع‌گيرى كفار نيز آمده است . 23 -
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ فَقالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ أَ فَلا تَتَّقُونَ
ناگفته نماند : مشروح حالات نوح عليه السّلام در سورهء هود گذشته است ، در اينجا به نكات آيات اشاره مىشود ، در سورهء اعراف در حالات پيامبران گفته‌ايم ، منظور از
اعْبُدُوا اللَّهَ
مطلق بندگى و اطاعت از خداست . ناگفته نماند اعمال دينى به دو قسمت تقسيم مىشوند ، اول اعمال عبادى مانند نماز و روزه و امثال آن كه در آنها قصد قربت معتبر است ، دوم : اعمال غير عبادى نظير خريد و فروش ، قضاوت ، ازدواج و طلاق ، خوردنيها و نوشيدنيها و هزاران امثال آن . عبادت و بندگى و پرستش خدا آنست كه : تمام اعمال بنده مطابق فرمانهاى خدا باشد چه عبادى و چه غير عبادى ، على هذا منظور از
اعْبُدُوا اللَّهَ
اين معنى است ، نه تنها نماز و امثال آن و اگر كسى در نماز و روزه از خدا اطاعت كرده و در اعمال غير عبادى مخالفت او كند ، اين شخص مشرك به تمام معنى است .