تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 117

مساهمون:

ص١١٧
جوشيد از هر حيوان دو زوج ( دو عدد ) در كشتى داخل كن مگر آن كس كه وعدهء بر او گذشته است ، درباره ظالمان مرا خطاب مكن كه آنها غرق شدگانند . 28 - و چون بر كشتى استقرار يافتى ، تو و كسانت بگو : حمد خدا را كه ما را از قوم ظالم نجات داد . 29 - بگو : پروردگارا مرا پياده كن پياده كردن مباركى كه تو بهترين پياده كنندگانى . 30 - در اينكه گفته شد عبرتهايى است ، حقا كه ما امتحان كننده بوديم . 31 - سپس قرن ديگرى بعد از آنها به وجود آورديم . 32 - در ميان آنها رسول فرستاديم از خودشان كه گفت : خدا را بندگى كنيد ، جز او معبودى نداريد آيا از خدا نمىترسيد ؟ 33 - اشراف قوم او كه كافر شده و ملاقات آخرت را تكذيب كرده بودند ، و در دنيا وسعتشان داده بوديم ، گفتند : اين فقط بشرى است مانند شما ، مىخورد از آنچه مىخوريد و مىنوشد از آنچه مىنوشيد . 34 - اگر از بشرى مانند خود اطاعت كنيد ، شما آن وقت زيانكاران خواهيد بود . 35 - آيا به شما وعده مىكند كه چون بميريد و خاك و استخوانها باشيد ، از قبر بيرون شدگانيد . 36 - بعيد است آنچه وعده مىشويد . 37 - زندگى فقط اين دنياى ما است كه مىميريم و زنده مىشويم و ما مبعوث شدگان نيستيم . 38 - او نيست مگر مردى كه به خدا دروغ بسته و ما به او تسليم شونده نيستيم . 39 - پيامبر گفت : پروردگارا ياريم كن كه تكذيبم كردند . 40 - خدا گفت : بعد از كمى حتما پشيمان مىشوند . 41 - صيحه آسمانى آنها را به حق گرفت خاشاكشان كرديم ، خدا لعن را بر آنها ملازم كرد .

كلمه‌ها

ملاء : هم به اشراف قوم گفته مىشود كه هيبت و شوكت آنها دلها را پر مىكند و هم به مردمان كه روى زمين را پركرده‌اند ، مراد از