و آنها را فراموش نكنيم ، در وضو و مقدمات آنها دقت نمائيم و نگذاريم قضا شوند و هكذا ، على هذا صلوات در اينجا جمع آمده است و در آيهء اول مفرد آمده زيرا كه خشوع در مطلق نماز است و مفرد آمدن آن را تأمين مىكند .
10 و 11 -
أُولئِكَ هُمُ الْوارِثُونَ الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيها خالِدُونَ
.
اين دو آيه نتيجه و عاقبت متصف بودن به صفات فوق است كه چنين كسانى وارثان بهشت خواهند بود و در آن جاويدان خواهند ماند . در رابطه با به كار رفتن « ارث » در اين آيات در الميزان فرموده : ارث بردن يعنى باقى ماندن بهشت براى آنهاست بعد از آنكه احتمال مىرفت ديگران با آنها شريك شوند و يا به ديگران برسد ولى از ديگران خارج شده به مؤمنان منتقل گرديده است در روايات آمده براى هر انسان منزلى در بهشت و منزلى در آتش هست چون مرد و داخل آتش گرديد اهل بهشت منزل او را ارث مىبرند .
طبرسى رحمه اللَّه در مجمع البيان حديث فوق را چنين نقل مىكند :
« روى عن النبى صلّى اللَّه عليه و آله انه قال ما منكم من احد الا له منزلان منزل فى الجنة و منزل فى النار فان مات و دخل النار ورث اهل الجنة منزله »
اين روايت در تفسير ابن كثير و تفسير خازن از ابو هريره نقل شده و در تفسير برهان نظير آن را از تفسير قمى از امام صادق صلوات اللَّه عليه نقل كرده است اين روايت سبب شده كه اهل تفسير ، آيات فوق را مثل الميزان تفسير كنند .
ولى در اين صورت اهل بهشت نيمى از بهشت را به ارث خواهند برد زيرا نصفش براى خود آنان آفريده شده بود ، و اللَّه العالم .