وحى مىكرديم ، اگر باور نداريد از اهل كتاب بپرسيد ، يهود و نصارى با آنكه به اسلام عقيده نداشتند ولى اصل نبوت را قبول داشتند مىدانستند كه پيامبران از بشر هستند اين آيه به سه قسمت تقسيم مىشود .
منظور از
أَهْلَ الذِّكْرِ
اهل كتاب مىباشند ، اين آيه عينا مثل آيه 43 از سورهء نحل است ، در آنجا معنى رواياتى را كه مىگويند : ائمه عليهم السّلام اهل ذكر هستند شرح دادهايم .
8 -
وَ ما جَعَلْناهُمْ جَسَداً لا يَأْكُلُونَ الطَّعامَ وَ ما كانُوا خالِدِينَ
تكميل جواب سابق است يعنى پيامبران يك آدم كاملا معمولى بودند جسد بىروحى نبودند كه طعام نخورند بلكه مثل شما خوراك مىخوردند و نيز مشمول مرگ بودند و مىمردند ، انسانهاى جاويدان نبودند ، در جاى ديگرى آمده كه مشركان مىگفتند :
. . . ما لِهذَا الرَّسُولِ يَأْكُلُ الطَّعامَ وَ يَمْشِي فِي الْأَسْواقِ لَوْ لا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَلَكٌ فَيَكُونَ مَعَهُ نَذِيراً
فرقان / 7 .
9 -
ثُمَّ صَدَقْناهُمُ الْوَعْدَ فَأَنْجَيْناهُمْ وَ مَنْ نَشاءُ وَ أَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِينَ
بيان عاقبت ارسال رسل است يعنى : رجال را براى پيامبرى فرستاديم و سپس وعدهء نصرتى كه به آنها داده بوديم عملى كرديم و آن اينكه آنها و مؤمنان را نجات داديم و مسرفان را كه همان كفار و مشركان بودند هلاك كرديم ، شايد اين :
« اهلكنا » يكى از مصاديق
اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ
باشد ، ممكن است « وعد » شامل وعدهء نجات مؤمنان و هلاكت كفار هر دو باشد ، گر چه در آيهء :
وَ لَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا الْمُرْسَلِينَ إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ
صافات / 173 مراد از « كلمتنا » فقط وعدهء نجات است .
10 -
لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَيْكُمْ كِتاباً فِيهِ ذِكْرُكُمْ أَ فَلا تَعْقِلُونَ
اشاره است كه شما نيز در رديف گذشتگان هستيد كتابى كه ياد آورى مطالب