موقع بودند ، شامل آنها نيز مىشود .
جملهء
لا نَسْئَلُكَ رِزْقاً نَحْنُ نَرْزُقُكَ
معنايش آنست كه : ما به تو نياز نداريم تو به ما نيازمندى ، يعنى : خويشتندارى كن بر نماز براى آنكه نياز تو را رفع كند نه براى آنكه بهرهاى به ما برسد زيرا ما بىنيازيم ، در صورت خويشتندارى از اهل تقوى خواهى بود و عاقبت براى تقوى است .
در تفسير برهان نقل شده كه آيه دربارهء على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام نازل شده ، آن حضرت در هر صبح به در خانه آنها مىآمد و آيه تطهير را مىخواند و آنها را به نماز دعوت مىكرد ، ظاهرا آن از باب تطبيق باشد زيرا آيه مكى است ايضا نقل كرده :
« عن رسول اللَّه اذا اصاب اهله خصاصة قال :
قوموا الى الصلاة . . . » .
133 -
وَ قالُوا لَوْ لا يَأْتِينا بِآيَةٍ مِنْ رَبِّهِ أَ وَ لَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ ما فِي الصُّحُفِ الْأُولى
مشركان در اثر بى اعتنايى به قرآن مىگفتند : چرا معجزهاى مانند گذشتگان نظير عصاى موسى و ناقهء صالح نمىآورد ؟
فَلْيَأْتِنا بِآيَةٍ كَما أُرْسِلَ الْأَوَّلُونَ
در جواب فرموده :
أَ وَ لَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ ما فِي الصُّحُفِ الْأُولى
آيا دليل روشن آنچه از شريعتها و جريان در تورات و انجيل بود ، به آنها نيامد ، يعنى :
بيان مطالب گذشتگان در اين قرآن از كسى كه درس نخوانده و از گذشته خبرى ندارد ، دليل معجزه بودن قرآن است . و اللَّه العالم ، الميزان وجه ديگرى نيز نقل كرده است ، يعنى آيا به آنها نرسيده كه امتهاى گذشته از پيامبران معجزه خواستند و آمدن آن معجزه سبب هلاكت آنها گرديد زيرا كه ايمان نياوردند ؟ ! 134 -
وَ لَوْ أَنَّا أَهْلَكْناهُمْ بِعَذابٍ مِنْ قَبْلِهِ لَقالُوا رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آياتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزى
.