سورهء انبياء
در مكه نازل شده و صد و دوازده آيه است
نظرى به كليات سورهء مباركه
1 - سورهء مباركه انبياء هفتاد و سومين سوره است كه بعد از سورهء ابراهيم در مكه نازل شد ، در ترتيب فعلى قرآن مجيد بيست و يكمين سوره مىباشد ، قرائن نشان مىدهد كه حدود سال دهم بعثت نازل شده باشد « 1 » .
2 - عدد آيات آن در قرائت كوفى صد و دوازده است كه به وسيله عاصم بن ابى النجود و ابو عبد الرحمن سلمى به امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه مىرسد ، در نقل ديگران صد و يازده آيه است ، اين اختلاف بدان علّت است كه غير كوفى آيهء 66 و 67 را يك آيه شمرده است مجمع البيان در نقل تفسير خازن عدد كلمات آن هزار و صد و چهل و يك و عدد حرف آن پنج هزار و دويست و چهل دو است .
3 - علّت نامگذارى به « سورهء انبياء » ظاهرا براى آنست كه حالات نوح ابراهيم ، يعقوب ، اسحق ، لوط ، موسى ، هارون ، داود ، سليمان ، ايوب ، اسماعيل ادريس ، ذو الكفل ، زكريا ، يحيى و عيسى عليهم السّلام در آن آمده است ، مىشود گفت كه معظم اين سوره را حالات آن بزرگواران تشكيل مىدهد ظاهرا اين تسميه توسط رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله بوده است .
هامش
( 1 ) اين در صورتى است كه ترتيب نزول قطعى باشد .