ظاهر آنست كه همهء سوره به يك بار نازل گشته ، گر چه در اين زمينه چيزى نقل نشده است .
4 - سورهء مباركه به قرينهء مضامين آن مكى است زيرا كه مطالب آن عقيدتى و زيربنايى است كه سورههاى مكى چنين هستند ، راجع به علّت نزول سوره چيزى نقل نشده است ولى از آيات :
. . . هَلْ هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَ فَتَأْتُونَ السِّحْرَ
. . . / 2 ،
بَلْ قالُوا أَضْغاثُ أَحْلامٍ بَلِ افْتَراهُ بَلْ هُوَ شاعِرٌ فَلْيَأْتِنا بِآيَةٍ كَما أُرْسِلَ الْأَوَّلُونَ
/ 5 ، ايضا :
وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً سُبْحانَهُ بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ
/ 26 ،
وَ - يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
/ 38 ، معلوم مىشود كه وقت نزول سورهء مباركه ، مشركان نبوت را سحر و خيالبافى و خوابهاى آشفته پنداشته و آن حضرت را شاعر و مفترى مىخواندند ، و نيز ملائكه را فرزندان خدا حساب مىكردند ، و در مقام مسخره كردن قيامت مىگفتند :
مَتى هذَا الْوَعْدُ . . .
اين مسائل و جوابگويى به آنها سبب نزول سوره مباركه شده و حقائق زيادى بدين مناسبت بيان گرديده است .
غرض و مطالب سوره
بنا بر آنچه در بند چهارم گفته شد : غرض سوره اثبات نبوت بر مبناى توحيد و معاد است بدين طريق كه : ابتدا اشكالات مشركان كه چرا پيغمبر از بشر است ؟ و اين شخص ساحر است ، نقل و جواب داده شده توأم با اينكه خلقت جهان بىحساب و كتاب نيست .
سپس سخن از يكى بودن خدا و صاحب اختيار بودن او است و اگر بيشتر