عقل ، انسان را از بديها نهى مىكند .
لزاما : لزام : لازم شدن ، آن مصدر به معنى فاعل ( ملازم ) است .
آناء : ساعتها . مفرد آن انى ( بر وزن جسر ) است .
زهرة : زيبايى در وصف رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله آمده : « كان ازهر اللون » يعنى رنگش نورانى بود .
اصطبر : يعنى صبر كن . آن در اصل « اصتبر » از باب افتعال است كه تاء آن به طاء قلب شده است .
متربص : تربص : انتظار « فتربصوا » پس انتظار بكشيد .
شرحها
آيات فوق ، وعدهها ، وعيدها ، فرمانها ، انذارها و نصحيتهاست كه بر آيات گذشته مترتب مىباشد .
127 -
وَ كَذلِكَ نَجْزِي مَنْ أَسْرَفَ وَ لَمْ يُؤْمِنْ بِآياتِ رَبِّهِ وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَشَدُّ وَ أَبْقى
.
لفظ « كذلك » اشاره است به
مَعِيشَةً ضَنْكاً . . .
يعنى : هر متجاوز كافر را آن چنان كيفر مىدهيم ، در دنيا در زندگى تنگ و در آخرت كور خواهند بود ، ولى عذاب آخرت سختتر و پايدار است ، كلمهء « و كذلك » ظاهرا استيناف است نه براى عطف ، « اسراف » راجع به متجاوز و كارهاى ناشايست است
وَ لَمْ يُؤْمِنْ
راجع به عدم ايمان و شرك مىباشد .
128 -
أَ فَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ يَمْشُونَ فِي مَساكِنِهِمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِأُولِي النُّهى
.
اين آيه يك شاهد عينى به وعيد آيات سابق است ، يعنى هلاكت اقوام