127 - اين چنين كيفر مىدهيم به آنكه اسراف كرده و به آيات ما ايمان نياورده است ، عذاب آخرت سختتر و پايدارتر است .
128 - آيا معلوم نشد بر آنها ، كه چقدر مردمان را پيش از آنها هلاك كرديم ، در خانههاى آنها راه مىروند ، در اينها موعظههايى است خردمندان را .
129 - اگر نبود وعدهء مهلت و اجل معين كه از پروردگارت گذشته و عذاب بر آنها ملازم مىشد .
130 - بر آنچه مىگويند صبر كن و خدايت را تسبيح و حمد كن پيش از طلوع آفتاب و پيش از غروب آن و در بعضى از ساعات شب و اطراف روز ، او را تسبيح گوى تا بر قضاى خدا راضى شوى .
131 - خيره مشو به آنچه از متاع دنيا به كفار دادهايم آنها زينت اين دنيا هستند ، ( خواستهايم ) امتحانشان كنيم ، روزى خدايت بهتر و پايدارتر است .
132 - اهل خويش را به نماز امر كن ، خودت نيز بر آن صبر كن ، ما از تو روزى نمىخواهيم ، ما به تو روزى مىدهيم ، عاقبت براى تقوى است .
133 - مشركان گفتند : چرا براى ما معجزهاى از پروردگارش نمىآورد ؟ آيا دليل روشن آنچه در نامههاى اولى است براى آنها نيامد ؟ ! .
134 - اگر پيش از آمدن قرآن هلاكشان مىكرديم مىگفتند : پروردگارا چرا بما پيامبرى نفرستادى تا پيش از ذليل و خوار شدن از آيات تو پيروى كنيم ؟
135 - بگو : همه منتظريم ، منتظر باشيد ، به زودى مىدانيد اهل راه راست و هدايت يافته كدامند .
كلمهها
يهد : هدايت در اينجا به معناى بيان يا تبيين است يعنى معناى بيان به آن تضمين شده است
أَ فَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ
آيا آشكار نشده بر آنها .
النهى : نهيه : عقل . جمع آن « نهى » است ، علّت اين تسميه آنست كه