عربى : فصيح و آشكار . راغب گويد : « الفصيح البين من الكلام » ، اعراب به معنى روشن كردن بوسيله حركه است .
صرفنا : صرف برگرداندن . تصريف آنست كه مطلب را با عبارات مختلف بيان كنند .
يقضى : قضاء در آيه به صيغهء مجهول به معنى تمام شدن است .
شرحها
اين آيات ، نتيجهگيرى از ماجراى مفصل موسى عليه السّلام است ، و مىگويد :
حكايات گذشته را با تو بازگو مىكنم و نظير آنها را نيز به تو دادهايم كه هر كس از آن اعراض كند عذاب آخرت در كمين او خواهد بود آن گاه در جواب اين سؤال كه آيندهء كوهها چگونه خواهد بود فرموده : آنها ذره ذره خواهند شد و زمين هموار خواهد گشت ، سپس مقدارى از احوال عجيب قيامت و حكومت مطلقهء خدا در آن روز بيان گرديده است .
99 -
كَذلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْباءِ ما قَدْ سَبَقَ وَ قَدْ آتَيْناكَ مِنْ لَدُنَّا ذِكْراً
.
كلمهء « كذلك » اشاره است به قضيهء موسى و
أَنْباءِ ما قَدْ سَبَقَ
قضاياى امتهاى گذشته است ، يعنى مانند قضيهء موسى قضاياى مردمان گذشته را براى تو حكايت مىكنيم ، شايد
مِنْ أَنْباءِ
بيان مشار اليه « كذلك » باشد و هر دو يكى باشند يعنى اين چنين قضاياى گذشته را براى تو حكايت مىكنيم آمدن لفظ « ما » به جاى « من » ظاهرا بر آن باشد كه آن حكايات شامل انسانها و كارهاست و كارها بيشتر از انسانهاست .
جملهء
وَ قَدْ آتَيْناكَ . . .
تأكيد صدر آيهء است و نشان مىدهد كه اين حكايات