ثرى : خاك . بعضى خاك مرطوب گفتهاند ( قاموس قرآن ) .
الحسن : مؤنث احسن . يعنى : خوبتر .
شرحها
در اين آيات آمده است : قرآن از جانب خدايى نازل گشته كه زمين و آسمانهاى بلند را آفريده است ، بعد موقعيت خدا در جهان كه خالق و اداره كنندهء آنست مطرح گرديده و به داناى غيب و نهان بودن و داراى اسماء حسنى بودن خداوند ، اشاره شده است ، مىشود گفت : اين آيات مقدمهء مطالب سوره هستند .
1 و 2 و 3 -
طه ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى إِلَّا تَذْكِرَةً لِمَنْ يَخْشى
.
اين دو آيه مىگويد : ما اين قرآن را بر تو نفرستادهايم كه خودت را به مشقت اندازى بلكه نازل كردهايم كه به كسى كه روح خشيت دارد تذكرهاى باشد .
به نظر مىآيد : منظور از « لتشقى » مشقت در راه تبليغ قرآن است ، نه مشقت در عبادت شخص . ولى روايات حاكى است كه : غرض رنج شخصى در عبادت است ، در مجمع البيان آمده : روايت شده كه پيامبر در نماز روى يك پايش مىايستاد تا زحمتش بيشتر باشد ، خدا در اين زمينه
طه ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى
را نازل كرد ، آن حضرت بعد از آن ، پايش را به زمين گذاشت « 1 » در تفسير برهان چند روايت در اين زمينه از حضرت باقر و حضرت صادق عليهما السّلام
هامش
( 1 )
روى عن النبى كان يرفع احدى رجليه فى الصلاة ليزيد تعبه فانزل اللَّه طه . . .
فوضعها و روى ذلك عن ابى عبد اللَّه ( ع ) .