تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 367

مساهمون:

ص٣٦٧
هفتم : خدا فرمايد : اگر ما پيش از بيان اين تذكره‌ها عذابشان مىكرديم حق داشتند كه بگويند : خدايا چرا پيامبر نفرستادى و ما را هدايت نكردى ؟ آيهء / 134
وَ لَوْ أَنَّا أَهْلَكْناهُمْ بِعَذابٍ مِنْ قَبْلِهِ لَقالُوا رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آياتِكَ
على هذا بايد گفت : شأن نزول بخصوصى دربارهء اين سوره نيست بلكه مقتضاى حاجت سبب نزول آن بوده است ، و شايد : تذكره به رسول خدا كه خودش را به تعب نياندازد ، پيش درآمد آنهاست كه خود نيز تذكّرى به آن حضرت مىباشد .