يعنى : علّت كشتن آن پسر اين بود كه پدر و مادرش مؤمن بود ، اگر بزرگ مىشد ، كافر مىشد ، پدر و مادرش را نيز به طغيان و كفر مىكشيد ، ظاهرا اگر اين حقيقت روشن شود ، كشتن چنين پسرى بصرفهء او و پدر و مادرش است .
عياشى از امام صادق صلوات اللَّه عليه نقل كرده : خضر ترسيد كه اگر آن پسر بزرگ و عاقل شود پدر و مادرش را به كفر دعوت كند و آنها از فرط محبت او را اجابت نمايند .
الميزان احتمال مىدهد كه « خشينا » به معنى تحذّر باشد ، يعنى حذر كرديم از اينكه چنين باشد ، طغيانا و كفرا ، اگر مفعول « يرهقهما » باشد ، معنى همان است كه گفته شد ، احتمال دارد كه طغيانا و كفرا تميز باشد يعنى آن پسر روى كفر و طغيان كه خواهد داشت پدر و مادرش را به كفر در مىكشد « خشينا » كه متكلم مع الغير است ، افادهء علم مىكند ، اين صيغه ظاهرا براى آنست كه دستور خدا در اين كار با او بود و گر نه مىگفت : « فخشيت » .
81 -
فَأَرَدْنا أَنْ يُبْدِلَهُما رَبُّهُما خَيْراً مِنْهُ زَكاةً وَ أَقْرَبَ رُحْماً
.
يعنى با كشتن آن پسر خواستيم كه به آن پدر و مادر ، بهتر از آن پسر و مهربانتر از او را بدهد ، در تفسير عياشى از امام صادق عليه السّلام نقل شده : براى آن دو دخترى متولد شد و از او پسرى به دنيا آمد كه به نبوت رسيد
« قال : انه ولدت لهما جارية فولدت غلاما فكان نبيا »
در حديث ديگرى از آن حضرت آمده است :
« قال : فابدلهما جارية ولدت سبعين نبيا » .
منظور از « زكات » پاكى و ايمان است در مقابل « كفر و طغيان » كه در آيهء قبلى گذشت و غرض از
أَقْرَبَ رُحْماً
ظاهرا صلهء رحم خدمت به پدر و مادر است ، به هر حال ، اين و آيهء قبلى نشان مىدهد كه ايمان آن پدر و مادر سبب