تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 145

مساهمون:

ص١٤٥

كلمه‌ها

ينبوع : نبع : جوشيدن آب از زمين « نبع الماء نبعا : خرج من العين » ينبوع : چشمه و جدول پر آب . تفجر : فجر : شكافتن و جارى كردن ، تفجر براى مبالغه است . خلال : خلل ( بر وزن شرف ) : ميان . جمع آن خلال است ( ميانها وسطها ) . كسف : كسفه : قطعه و تكه . جمع آن كسف ( بر وزن عنب و شبر ) است يعنى تكه‌ها . قبيل : قبيل : جمع قبيله . كفيل . روبر . منظور از آن در آيه ظاهرا روبر يا كفيل و شاهد است ، طبرسى گويد : قبيل جماعتى است كه از قبائل مختلف باشد و اگر به يك پدر و مادر منتهى باشد قبيله گويند . راغب گويد : قبيل جمع قبيله و آن جماعتى است كه بعضى بر بعضى رو كنند . زخرف : زينت مثل
حَتَّى إِذا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَها
راغب زينت روكش گفته است مراد از
بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ
ظاهرا خانهء زينت شده باطلا است . رقى : رقى ( بر وزن عقل ) و رقىّ با تشديد : بالا رفتن . عميا : اعمى : كور . عمى : كورها . ابكم : لال مادرزاد ، بكم : لال‌ها . صم : كرها ، مفرد آن اصمّ است به معنى كر مادرزاد يا مطلق كر . خبت : خبو ( بر وزن عقل ) : خاموش شدن « خبت النار : خمد » . سعيرا : سعر : مشتعل شدن و مشتعل كردن . سعير : آتش مشتعل .