119 - مگر كسى كه خدا رحمش كرده و براى رحمت خلقشان كرده است و سخن خدايت تمام است كه جهنم را از جن و انسانها پر خواهم ساخت .
كلمهها
مريه : آن ( بضم و كسر - م ) به معنى شك است كه دلالت به تهمت دارد .
مريب : ريب شك و اضطراب درون بدترين شك . تهمت و ظن نيز گفتهاند « مريب » : شكآور يا تهمتآور .
استقم : استقامت به معنى استوارى و پايدارى است « فاستقم » استوار و ثابت باش .
تركنوا : ركون : آرام گرفتن به چيزى توأم با محبت و ميل « لا تركنوا » اعتماد نكنيد و ميل نكنيد .
زلفا : زلفى : نزديكى . زلف : نزديكيها . مثل قربى و قرب .
ذكرى : يادآورى . تذكار و موعظه .
القرون : قرن هم به زمان اطلاق مىشود و هم به كسانى كه در زمان واقع هستند مراد از آن در آيه اقوام و انسانها است ، قرون جمع قرن است .
اترفوا : ترفه : وسعت در نعمت
ما أُتْرِفُوا فِيهِ
: آنچه در آن وسعت يافته بودند ( از لذائذ دنيا و مشتهيات نفسانى ) .
شرحها
به دنبال سرگذشتهاى ياد شده از پيامبران و اقوام آنها ، در اين آيات خطاب