119 - مگر كسى كه خدا رحمش كرده و براى رحمت خلقشان كرده است و سخن خدايت تمام است كه جهنم را از جن و انسانها پر خواهم ساخت .
كلمهها
مريه : آن ( بضم و كسر - م ) به معنى شك است كه دلالت به تهمت دارد . مريب : ريب شك و اضطراب درون بدترين شك . تهمت و ظن نيز گفتهاند « مريب » : شكآور يا تهمتآور . استقم : استقامت به معنى استوارى و پايدارى است « فاستقم » استوار و ثابت باش . تركنوا : ركون : آرام گرفتن به چيزى توأم با محبت و ميل « لا تركنوا » اعتماد نكنيد و ميل نكنيد . زلفا : زلفى : نزديكى . زلف : نزديكيها . مثل قربى و قرب . ذكرى : يادآورى . تذكار و موعظه . القرون : قرن هم به زمان اطلاق مىشود و هم به كسانى كه در زمان واقع هستند مراد از آن در آيه اقوام و انسانها است ، قرون جمع قرن است . اترفوا : ترفه : وسعت در نعمت ما أُتْرِفُوا فِيهِ : آنچه در آن وسعت يافته بودند ( از لذائذ دنيا و مشتهيات نفسانى ) .
شرحها
به دنبال سرگذشتهاى ياد شده از پيامبران و اقوام آنها ، در اين آيات خطاب