به طور تفصيل سخن گفتهام .
108 -
وَ أَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ
.
با اطمينان مىتوان گفت كه :
إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ
در اين آيه براى اثبات قدرت خداست و اينكه خدا از بيرون آوردن آنها مسلوب القدرة نيست ، جملهء
عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ
نيز آن را تأييد مىكند ، يعنى عطاء و بهشت آنها قطع شدنى نيست اما طورى نيست كه خدا هم نتواند آنها را بيرون كند ، به نظر نگارنده بايد در ذيل اين دو آيه بسيار دقت كرد ، در ذيل اين آيه كه دربارهء اهل بهشت است فرموده :
عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ
ولى در ذيل آيه قبلى كه در زمينهء اهل آتش است مىفرمايد :
إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ
آيا منظور آنست كه روزى خدا اراده خواهد كرد كه اهل خلود از آتش خلاص شوند و ديگر جهنم از آنها خالى ماند ؟ و اللَّه العالم ، لازم است دربارهء سه آيه از قرآن مجيد دقت شود اول آيهء 107 از اين سورهء ، دوم آيه 128 از سورهء انعام ، سوم آيه
لابِثِينَ فِيها أَحْقاباً
نبأ / 23 كه در قاموس قرآن ( خلد ) و در سورة انعام گفتهام .
در تفسير الميزان از در منثور از عمر نقل كرده : لو لبث اهل النار كقدر رمل عالج لكان لهم يوم على ذلك يخرجون فيه » و از ابو هريره نقل كرده : « سيأتى على جهنم يوم لا يبقى فيها احد و قرء فاما الذين شقوا » و از ابن مسعود نقل كرده :
« ليأتين عليها ( جهنم ) يوم تخفق ابوابها » و از تفسير برهان از حمران نقل كرده كه به امام صادق عليه السّلام گفتم : به ما خبر رسيده كه به جهنم روزى خواهد آمد كه درهايش بسته شود فرمود : نه و اللَّه آن خلود است گفتم :
خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ . . .
فرمود : «
هذه فى الذين يخرجون من النار
» و اللَّه اعلم .