109 - از آنچه اهل مكه مىپرستند در شك مباش ، اينها عبادت بتان نمىكنند مگر مانند عبادتى كه پدرانشان از پيش مىكردند ، ما به طور حتم بهرهءشان را از عذاب بىكم و كاست خواهيم داد ،
110 - ما به موسى كتاب تورات را داديم و در آن اختلاف شد ، اگر وعدهء مهلت از پيش از طرف خدايت نبود ميانشان كار تمام مىشد ، آنها از عذاب در شك قوى هستند .
111 - حقا كه پروردگار تو به طور كامل سزايشان را خواهد داد كه او به آنچه مىكنند داناست .
112 - همانطور كه امر شدهاى در دين پايدار باش با آنها كه در معيت تو ايمان آوردهاند ، طغيان نكنيد كه خدا به آنچه مىكنيد بيناست .
113 - به آنها كه ظالمند ميل نكنيد ، آتش شما را در حالى مىگيرد كه جز خدا يارانى نداريد و سپس يارى كرده نمىشويد .
114 - نماز را در دو طرف روز و نزديكيهاى شب بخوان كه كارهاى خوب گناهان را از بين مىبرد ، اين پندى است براى پندگيرندگان .
115 - صبر كن كه خدا اجر نيكوكاران را ضايع نمىكند .
116 - چرا از اقوام پيش از شما بقيهاى نبود كه از فساد در زمين نهى كنند ، مگر كمى از آنهايى كه نجاتشان داديم ، ولى ظالمان پى چيزهايى رفتند كه در آن وسعت يافته بودند و گناهكار بودند .
117 - از سنت خداى تو نبوده كه شهرها را هلاك كند با آنكه اهل آنها اصلاحگر هستند .
118 - اگر پروردگارت مىخواست مردم را يك امت ( در توحيد ) مىگردانيد ( ولى ) پيوسته مختلف خواهند بود .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 58
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٥٨