شنبه است به علّت قطع عمل در آن روز ، سبت گفتهاند ( بقره / 65 اعراف / 163 ) .
عاقبتم : عقوبت در آيه به معنى انتقام گرفتن و مقابله به مثل است .
ضيق : تنگى . « الضيق : ضد السعة » .
شرحها
پس از آنكه در آيات گذشته ، محرمات اصلى شمرده شد ، و به آنچه به علّت عصيان بر بنى اسرائيل حرام شده بود ، اشاره گرديد در اين آيات از ابراهيم عليه السّلام ياد شده است ، يعنى حال شريعت موسى آن بود كه گفته شد ، اما محرمات آنها در دين تو حرام نشده ، به علّت آنست كه تو در شريعت ابراهيم مىباشى
ثُمَّ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ
النهاية پيش از رسيدن به اين آيه ، در سه آيهء اول آن حضرت را توصيف و تعريف كرده است .
آن گاه مسئلهء سبت يهود مطرح شده است كه در آن قطع عمل بر يهود واجب شده ولى در اسلام واجب نيست ، جواب داده شده كه آن نيز در اثر اختلاف به يهود واجب گرديد ، در آخر ، به آن حضرت دستور داده شده كه در دعوت به حق جانب حكمت و موعظه و جدال احسن را مراعات كند و در انتقام ، عدالت را در نظر بگيرد و در مقابل موضعگيرى دشمنان دلتنگ نباشد زيرا كه خدا با متقيان و نيكوكاران است .
120 -
إِنَّ إِبْراهِيمَ كانَ أُمَّةً قانِتاً لِلَّهِ حَنِيفاً وَ لَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
اين آيه و دو آيهء بعدى ، تعريف ابراهيم و مقدمه است براى
ثُمَّ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ
اين آيات آن حضرت را موحد و بندهء خالص خدا توصيف مىكند تا نتيجه بگيرد كه دين او ، توحيد خالص است لذا فرموده : ابراهيم