124 - ترك عمل در شنبه بر عليه كسانى وضع شده كه در آن اختلاف كردند ، خدايت در ميان آنها در روز قيامت در آنچه اختلاف مىكردند داورى خواهد كرد ،
125 - به راه پروردگارت دعوت كن با حكمت و موعظهء خوب و با طريق نيكو با آنها مجادله كن كه خدايت داناتر است با آنكه از راهش گمراه شده و او داناتر است به هدايت يافتگان .
126 - اگر انتقام گرفتيد ، انتقام بگيريد مانند آنچه عقوبت شدهايد و اگر صبر كنيد آن براى صابران بهتر است .
127 - اى پيامبر صبر كن ، صبرت نيست مگر با توفيق خدا ، بر آنها محزون مباش و از آنچه مىكنند دلتنگ مشو .
128 - خدا با كسانى است كه تقوى كردهاند و با كسانى است كه نيكوكاران هستند .
كلمهها
امة : جماعت شكل يافته . جماعتى كه وجه مشترك دارند . ام در اصل به معنى قصد است ، گاهى به فرد نيز اطلاق مىشود چنان كه در آيه .
قانتا : قانت : مطيع . قنوت در اصل به معنى دوام يا دوام طاعت است .
حنيفا : حنيف موحد و مايل به حق . حنف ( بر وزن شرف ) : ميل به حق ، جنف ( با جيم ) : ميل به باطل اجتباه : اجتباء : برگزيدن و اختيار كردن . جبى در اصل به معنى جمع كردن است .
ملة : ملة : دين . املال و املاء : ديكته كردن . دين را ملّة گويند كه از طرف خدا املاء شده .
سبت : ( بر وزن عقل ) در اصل به معنى قطع است ، سبت يهود را كه روز