كه خداى تو آنچه بخواهد مىكند .
108 - اما آنهايى كه سعيد شدهاند در بهشتند و در آن تا آسمانها و زمين باقى است پيوستهاند مگر وقتى كه خداى تو بخواهد عطاى آنها قطع شدنى نيست .
كلمهها
سلطان : سلطه : تمكن و قدرت ، يا قدرت از روى قهر . سلطان : دليل و حجت كه سبب سلطه و غلبه است ، مراد از آن در اينجا معجزه مىباشد .
ملأ : ملء ( بفتح - م ) : پر كردن خواه با آب باشد يا غير آن . ملاء به معنى جماعت و اشراف ناس است كه هيبت آنها سينهها را پر كند .
ورد : ورد ( بكسر اول ) به چند معنى آمده است : اشراف بر آب .
آبى كه بر آن وارد شوند . جماعتى كه وارد آب مىشوند . عطش و غيره . مراد از آن در آيهء به قرينه مورود ظاهرا آب است چنان كه مجمع البيان و الميزان و المنار اختيار كردهاند يعنى آتش بد آبى است كه بر آن وارد مىشوند طبرسى فرموده : خدا بر آتش لفظ ورد مورود اطلاق كرده تا مطابق باشد با نهرها و چشمهها كه اهل بهشت وارد مىشوند ، المنار آن را اشاره به نوميدى مىداند .
رفد : رفد ( بكسر اول ) : عطيه . يارى « الرفد الرفود » : عطيه عطا شده .
انباء : نبأ : خبر مهم و پر فائده . از كليات ابو البقاء نقل شده : نبأ و انباء در قرآن در چيزهايى كه اهميت دارند و عظيم الشأن هستند