96 - موسى را با آيههاى خود و دليل آشكار فرستاديم .
97 - به سوى فرعون و قوم او ( ولى آنها ) به دستور فرعون اطاعت كردند ، دستور فرعون كمال بخش نيست .
98 - روز قيامت پيش قوم خود مىافتد و آنها را به آتش وارد مىكند كه بد محل وارد شدهاى است .
99 - در اين دنيا با لعنت تعقيب شدند و در آخرت با لعنت تعقيب مىشوند ( و آن ) عطاى بدى است كه داده شده .
100 - اينها از خبرهاى شهرهاست كه بر تو حكايت مىكنيم بعضى از آنها اثرش باقى و بعض از آنها محو شده است .
101 - ما به آنها ظلم نكرديم ليكن آنها به خود ظلم كردند ، آن گاه كه عذاب خدا آمد ، خدايانى كه جز خدا مىخواندند هيچ چيز از آنها كفايت نكردند و جز تباهى و هلاك بر آنها نيافزودند .
102 - اين چنين است عقوبت پروردگار تو آن گاه كه مردمان را عقوبت كرد كه عقوبت او دردآور و سخت است .
103 - در اينها عبرت هست به آنكه از عذاب آخرت بترسد ، آن روزى است كه مردم براى آن جمع مىشوند و آن روزى است كه مشهود همه است .
104 - ما روز قيامت را جز براى مدت معين به تأخير نمىاندازيم .
105 - روزى ، آن مدت فرا رسد كسى جز باذن خدا سخن نمىگويد ، بعضى از مردم ( در آن ) شقى و بعضى سعيد هستند .
106 - اما آنهايى كه شقى شدهاند در آتشند و صداى زفير و شهيق ( از كثرت اندوه ) دارند .
107 - در آتش پيوستهاند تا آسمانها و زمين باقى است مگر وقتى كه پروردگار تو بخواهد
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 48
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٤٨