90 - خدا به عدالت و نيكى و احسان به خويشان فرمان مىدهد و از فحشاء و ناپسند و تجاوز نهى مىكند ، شما را موعظه مىكند تا پند گيريد .
91 - چون عهد كرديد به عهد خدا وفا كنيد ، سوگندها را بعد از محكم كردن نشكنيد كه خدا را براى خود كفيل قرار دادهايد ، خدا مىداند آنچه را كه مىكنيد .
92 - مانند آن زن مباشيد كه رشتهء خود را بعد از تابيدن تكه تكه كرد ، سوگندهاى خود را مايهء فريب قرار مىدهيد كه گروهى از گروهى ثروتمندتر باشد ، خدا شما را با آن امتحان مىكند و روز قيامت آنچه را كه در آن اختلاف مىكرديد روشن خواهد كرد .
93 - اگر خدا مىخواست شما را امت واحده قرار مىداد و ليكن هر كه را بخواهد گمراه مىكند و هر كه را بخواهد هدايت مىكند و حتما از آنچه مىكنيد مسئول خواهيد بود .
94 - سوگندهاى خود را مايهء فريب ديگران قرار مدهيد تا قدمى بعد از ثبوتش بلغزد و در اثر اعراض از راه خدا ، عذاب را بچشيد و براى شماست عذابى بزرگ .
95 - عهد خدا را به بهاى اندكى نفروشيد ، آنچه نزد خداست براى شما بهتر است اگر بدانيد .
96 - آنچه نزد شماست تمام مىشود و آنچه نزد خداست باقى است به صبر كنندگان اجرشان را بهتر از آنچه مىكردند مىدهيم .
97 - هر كه عمل شايسته كند مرد باشد يا زن در حالى كه ايمان دارد ، حيات مىدهيم به او حياتى پاكيزه ، و پاداششان مىدهيم بهتر از آنچه مىكردند
كلمهها
ايتاء : ايتان : آمدن و آوردن . إيتاء : دادن و عطا كردن ، آن از « آتى يؤتى ايتاء » است .
قربى : قرابت و نزديكى .
ذِي الْقُرْبى
صاحب قرابت ( خويش ) .