اختيار مىكنند ، به نظر راغب و طبرسى طلب در آن ملحوظ است .
يصدون : صدّ و صدود هم به معنى اعراض آيد و هم به معنى منع و بر - گرداندن . در آيه ظاهرا اعراض منظور است .
عوجا : ( بر وزن عنب ) : كج و بر وزن شرف : كجى و انحراف .
يَبْغُونَها عِوَجاً
يعنى يطلبونها و يسلكونها منحرفا .
صبار : صبر : خويشتن دارى . صابر : خويشتندار . صبّار : بسيار خويشتندار .
شكور : صيغهء مبالغه است يعنى : بسيار سپاسگزار . در قرآن در وصف خدا و بنده آمده است .
شرحها
در اين آيات كه آغاز سوره مىباشند مىخوانيم : قرآن كتابى است به تو نازل كردهايم كه مردم را از تاريكيهاى شرك و كفر و نفاق به سوى نور توحيد خارج كنى و به راه راست خدا بخوانى ، خدايى كه آسمانها و زمين از آن اوست ، آنها كه به زندگى دنيا چسبيده و راه خدا را كج مىروند و در راه شرك قدم بر مىدارند در گمراهى هستند ، هر پيغمبر را با زبان قوم خود مبعوث كرديم تا مطالب را به آنها بفهماند ، پيش از تو موسى را فرستاديم كه قوم خود را از ظلمات كفر به سوى نور توحيد خارج كند و بلاهايى كه بر سر منكران پيغمبران آمد به يادشان بياورد كه اگر دقت كنند متنبه مىشوند .
1 -
الر كِتابٌ
« 1 »
أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلى صِراطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ
.
هامش
( 1 ) تقدير آن هذا كتاب است مراد از كتاب آنست كه تا وقت نزول اين سوره نازل شده بود و آن قسمت كه در علم خدا بود كه نازل شود .