تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 267

مساهمون:

ص٢٦٧
بنام خداى رحمان و رحيم 1 - اين كتابى است كه بر تو نازل كرده‌ايم تا مردم را از تاريكيها به سوى نور باذن خدايشان خارج كنى ( و خارج كنى ) به راه خداى توانا و ستوده . 2 - خدا آن كس است كه آنچه در آسمانها و زمين است خاص اوست ، واى بر كافران از عذابى كه سخت است . 3 - كسانى كه زندگى دنيا را بر آخرت اختيار مىكنند و از راه خدا اعراض مىكنند و آن را كج مىروند ، آنها در ضلالتى دور به سر مىبرند . 4 - هيچ پيغمبرى نفرستاده‌ايم مگر با لغت قوم خود ، تا شريعت را به قومش بيان كند ، آن گاه خدا هر كه را بخواهد گمراه و هر كه را بخواهد هدايت مىكند و او توانا و حكيم است . 5 - موسى را با معجزات خود فرستاديم كه قوم خود را از تاريكيها به سوى نور خارج كن و روزهاى خدا را به ياد آنها بياور ، در اينها عبرتهايى است براى هر خويشتن دار و شكرگزار .

كلمه‌ها

صراط : راه . طبرسى فرمايد : راه آشكار وسيع ، راغب گويد : راه راست آن با سين و صاد هر دو خوانده مىشود . آن در راه معنوى و در راه معمولى به كار مىرود . الحميد : حمد : ستودن . حميد : پسنديده ، فعيل به معناى مفعول ( محمود ) است . يستحبون : حب : دوست داشتن و نيز استحباب « استحبه : احبه » به علّت تعدى با « على » معناى اختيار بر آن اشراب شده است « يستحبون » .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 267 | على اكبر قرشى بنابى