يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ
: خدا شب را بروز مىپوشاند .
قطع : قطع ( بر وزن عقل ) : بريدن . قطع ( بر وزن شبر ) : تكه و قطعه . جمع آن قطع ( بر وزن عنب ) است يعنى تكهها و قطعهها .
متجاورات : جار : همسايه . متجاور : همجوار و نزديك بهم ، جمع آن متجاورات است .
اعناب : عنب به انگور و درخت انگور هر دو گفته مىشود ، مراد از آن معناى دوم است .
نخيل : نخل : درخت خرما . در واحد و جمع به كار مىرود ، واحد آن نخله است جمع آن نخيل مىباشد ، نخل در اصل به معنى بيختن و الك كردن است .
صنوان : صنو : مثل . ابن اثير در نهايه گفته است : صنو به معنى مثل است و اصل آن اين است كه دو خرما از يك ريشه برويند ، بايد دانست كه « صنوان » جمع صنو است و تثنيه نيست ، تثنيهء آن صنوان و صنيان ( بضم و كسر و فتح اول و كسر نون ) است .
اكل : ( بر وزن عنق ) : خوردنى ، ميوه ، چنان كه اكل بر وزن عقل به معنى خوردن است .
اغلال : غل ( بضم - غ ) : طوقى كه بر گردن زنند « الغل طوق يدخل فى العنق للذل و الالم » جمع آن اغلال است .
مثلات : مثله به معنى عقوبت است ، علت اين تسميه ميان عقوبت و عمل جانى نوعى تماثل هست و يا عقوبت قومى بر ديگران عبرت و مثل مىگردد ، جمع آن مثلات است ، مراد از آن عقوبتها و شايد عقوبتهاى شبيه هم است .