بنام اللَّه كه داراى رحمت همگانى و هميشگى است
1 - اين است آيههاى كتاب و آنچه از پروردگارت بر تو نازل گشته حق است و ليكن بيشتر مردم ايمان نمىآورند .
2 - اللَّه آنست كه : آسمانها را بدون ستونهاى مرئى برافراشت ، سپس به حكومت پرداخت و آفتاب و ماه را رام كرد كه همه براى مدت معينى روانند كار جهان را تدبير و آيات را روشن مىكند تا به ديدار پروردگارتان ايمان بياوريد .
3 - خدا آنست كه زمين را بگسترد و در آن كوههاى ثابت و نهرها به وجود آورد و از همه ميوهها در آن ، جفت قرار داد ، شب را بروز مىپوشاند ، در اينها نشانههاى توحيد هست براى گروهى كه فكر مىكنند .
4 - در زمين قطعههاى قريب هم وجود دارد و باغاتى از انگور و كشت و نخلهاى هم مثل و غيرهم مثل هست كه با يك آب آبيارى مىشوند ولى آنها را در ميوه بهمديگر برترى مىدهيم ، در اينها آيههاى ربوبيت و توحيد هست براى قومى كه تعقل مىكنند .
5 - اگر از حرفشان تعجب كنى ( حق دارى كه ) حرفشان عجيب است كه ( مىگويند ) :
آيا آن گاه كه خاك مىشويم در خلقت جديدى خواهيم بود ؟ آنها به پروردگار خود كافر شدهاند زنجيرها در گردنشان است و اهل آتشند و در آن جاودانانند .
6 - از تو عقوبت را پيش از رحمت مىخواهند با آنكه پيش از آنها عقوبتها گذشته است ، پروردگار تو آمرزنده مردم است با ظلمشان ، و پروردگار تو عذابش سخت است .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 194
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص١٩٤