و صافى و غير آن ، قرآن مجيد شهادت دارد كه در آن محيط كوه وجود داشته است كه پسر نوح گفت : به كوهى پناه مىبرم على هذا كوه جودى نيز بايد در آن حوالى باشد . بنا بر روايتى كه در تفسير عياشى و طبرسى از امام موسى بن جعفر عليه السّلام نقل شده : جودى كوهى است در نزديكى شهر موصل . اين روايت با رواياتى كه محل نوح را عراق فعلى تعيين مىكنند كاملا مناسب است ، صدر بلاغى در كتاب فرهنگ قصص قرآن مىنويسد : جودى كوهى است در نزديكى موصل كه با كوههاى ارمنستان پيوسته است و اكراد در جوار آن زندگى مىكنند . . .
كوه جودى داراى دو قله است . . . ارتفاع قلّه اوّل 17260 قدم و ارتفاع قلّهء دوم 16270 قدم از سطح درياست .
در تورات فعلى آن را كوه آراراط معروف گفته و هاكس در قاموس كتاب مقدس آن را پذيرفته است ، نويسندهء قصص قرآن مىگويد : اين خطاست و كوه آراراط در دشت « رس » در شرق ارمنستان است .
باريدن آب و جوشيدن آن توأم با اعجاز بود :
ظهور قرآن مجيد در آن است كه بارانهاى سيل آسا از آسمان باريدن گرفت و زمين از همه جايش آب جوشيد ، گويى همه جاى زمين چشمه است :
فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ وَ فَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُوناً فَالْتَقَى الْماءُ عَلى أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ
قمر / 11 و 12 يعنى درهاى آسمان را با آبى كه به شدت مىريخت باز كرديم و زمين را شكافته و به صورت چشمهها درآورديم ، هر دو آب ، روى دستور معين شده به هم رسيدند ، آب تا جايى بالا رفت كه آن محل به صورت دريايى در آمد ، اختلاف حرارت هوا به شدت تغيير كرد تا طوفان وزيدن گرفت و به حكم
وَ هِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبالِ
موج آب مانند كوهها بود . اين همه باران بطور عادى نمىتواند باشد ، بلكه توأم با ارادهء خدا و اعجاز براى در هم كوبيدن