فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عاماً فَأَخَذَهُمُ الطُّوفانُ وَ هُمْ ظالِمُونَ
عنكبوت / 14 بعد از نهصد و پنجاه سال از نبوت نوح ، طوفان واقع شده است و تا آن موقع قهرا عدهاى از مؤمنان از دنيا رفته بودند ، ولى ظهور
وَ ما آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ
در آن است كه در آن مدت جز كمى به او ايمان نياورده بودند .
راجع به بزرگى كشتى نوح وعدهء حيوانات سوار شده و عالمگير بودن طوفان در نكتهها توضيح داده خواهد شد .
41 -
وَ قالَ ارْكَبُوا فِيها بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ
.
ظاهرا
وَ قالَ . . .
عطف است بر
فارَ التَّنُّورُ
يعنى : « حتى اذا جاء امرنا قال اركبوا . . . » ، به نظر مىآيد
مَجْراها وَ مُرْساها
مبتدا و
بِسْمِ اللَّهِ
خبر آن باشد يعنى : گفت : سوار شويد جارى شدن و ايستادن آن با استعانت خداست كه او مىتواند ما را به وسيلهء اين كشتى از طوفان نجات دهد زيرا كه او چاره ساز و مهربان است ، در هر حال اين كلام استعانت از خدا و سوق مدد خداست به سوى كشتى و ساكنان آن . استعانت از اسم خدا استعانت از خداست .
در الميزان آمده : نوح عليه السّلام اولين انسان است كه خدا از او استعانت به نام خدا را حكايت كرده است ، در زمينهء آيه احتمالات ديگرى نقل شده كه نگارنده آنها را بعيد مىداند .
42 -
وَ هِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبالِ وَ نادى نُوحٌ ابْنَهُ وَ كانَ فِي مَعْزِلٍ يا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنا وَ لا تَكُنْ مَعَ الْكافِرِينَ
.
ضمير « هى » راجع است به « فلك » مراد از « بهم » ساكنان كشتى است يعنى : كشتى آنها را در موجى همچون كوهها حركت مىداد ، كنار و محلى كه پسر نوح در آن بود لا بدّ آب به آن نرسيده بود ولى ظاهر امر نشان مىدهد كه