11 و 12 آب از همه جاى آن محل به صورت چشمهها جوشيده است ، على هذا جوشيدن تنور به عنوان اعلام و شروع بوده است . در روايات آمده است : جوشيدن تنور را زن نوح به او خبر داد . الف و لام تنور نشان مىدهد كه تنور معينى بوده است .
آيه صريح است در اينكه : حكم سوار كردن بعد از فوران تنور به نوح داده شده است ولى در سوره مؤمنون / 27 چنين است :
فَأَوْحَيْنا إِلَيْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنا وَ وَحْيِنا فَإِذا جاءَ أَمْرُنا وَ فارَ التَّنُّورُ فَاسْلُكْ فِيها مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَ أَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْ وَ لا تُخاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ
على هذا در آيهء اول فرمان قبلى تكرار شده است .
به هر حال در اين آيه به نوح فرمان داده شده سه قسمت را سوار كشتى كند اول : از هر حيوان يك جفت ( نر و ماده ) دوم خانوادهء خود را به استثناء زنش كه در اثر كفر ، وعدهء خدا بر او حتمى شده بود ناگفته نماند : » از روايات و از آيهء
ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما فَلَمْ يُغْنِيا عَنْهُما مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ قِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ
تحريم / 10 فهميده مىشود كه مراد از
مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ
زن نوح بوده است ، ظاهرا
مَنْ سَبَقَ . . .
به پسر نوح نيز شامل بود ولى چنان كه بعدا خواهد آمد ، نوح از آن خبر نداشته و به پسرش اصرار مىكرد كه سوار شود .
سوم : كسانى را كه با نوح به خدا ايمان آورده بودند
وَ مَنْ آمَنَ
ولى بنا بر ذيل آيه آنها عدهء كمى بودند در تفسير صافى از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه آنها هشتاد نفر بودهاند ، مجمع البيان آن را قول اكثر اهل تفسير و روايات دانسته است ، هفتاد و نه نفر و هشت نفر نيز گفتهاند ( و اللَّه اعلم ) .
به نظر مىآيد : عدهاى از مؤمنين تا وقت طوفان از دنيا رفته بودند و در وقت طوفان فقط آن عده بودند زيرا به حكم :
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ فَلَبِثَ