برگشتن از شرك و از
ثُمَّ تُوبُوا
بازگشتن به سوى خدا و عمل به فرمان اوست و با آن معنى كه براى
أَلَّا تَعْبُدُوا
بيان كرديم اين آيه مصداقى از مصاديق آنست .
منظور از
أَجَلٍ مُسَمًّى
وقت مرگ انسان است ، و معناى دادن متاع نيكو آنست كه شخص و جامعه در نعمت و رفاه و امن زندگى كند به عكس :
وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً
طه / 124 .
مراد از
يُؤْتِ كُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ
آنست كه قطع نظر از سعادت عمومى جامه هر كه در آن در بدست آوردن اسباب سعادت بيشتر تلاش كند پاداشش بيشتر خواهد بود و اين تلاش چون تلاش توحيدى است لذا بهشت را نيز در پى دارد ،
وَ إِنْ تَوَلَّوْا . . .
در رابطه با عدم استغفار و توبه است .
4 -
إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
.
اين مطلب سوم در آيات چهارگانه است اگر مراد از
عَذابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ
عذاب آخرت باشد ، اين آيه تعليل آنست يعنى از عذاب بر شما مىترسم زيرا كه بازگشت همه به سوى خداست
وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
در رابطه با آنست كه كسى فكر كند مردگان چگونه زنده مىشوند و جواب آنست .