يستغشون : غشى و استغشاء : پوشاندن « استغشى ثوبه و بثوبه : تغطى به » على هذا
يَسْتَغْشُونَ ثِيابَهُمْ
يعنى با لباس ، خودشان را مىپوشانند و لباسشان را به سر مىكشند .
مستقر : قرارگاه و محل استقرار ، به معنى استقرار نيز آيد ( مصدر ميمى و اسم مكان ) .
مستودع : ودع : ترك كردن « مستودع » : وديعهگاه و محلى كه آن را ترك خواهد كرد . مثل هوا براى پرنده ، رحم براى جنين و تخم براى جوجه و . . .
عرشه : عرش : تخت حكومت . به معنى حكومت نيز آيد « ثل عرشه » :
حكومت او زايل شد . ايضا به معنى سقف آيد « العرش : سرير الملك و عرش البيت سقفه » مراد از آيه شايد حكومت باشد .
امة : امت : جماعتى كه وجه مشترك دارند ( جماعت شكل يافته ) و نيز به معنى مدت آيد چنان كه در آيه است شايد علّت اين تسميه يكسان و هم شكل بودن روزها و سالهاست « امت معدودة » زمان معين .
مصروفا : صرف : برگرداندن . مصروف : برگردانده شده .
حاق : حيق : احاطه و فراگرفتن « حاق بهم » : فراگرفت آنها را .
يؤس : يأس : نوميدى . يؤس : نااميد .
كفور : ( بفتح كاف ) صيغهء مبالغه است يعنى : بسيار ناسپاس ظاهرا به معنى بسيار كافر نيز آيد
وَ لا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِنْ عَذابِها كَذلِكَ نَجْزِي كُلَّ كَفُورٍ
فاطر / 36 .
نعماء : ( بفتح ن ) مفرد است بمعنى نعمت يا نعمتى كه اثر آن در صاحبش