پشيمان باش يا بكش سزاى كارت را . « جزاء . . » تعليل و ترجمه جمله سابق است .
83 -
فَإِنْ رَجَعَكَ اللَّهُ إِلى طائِفَةٍ مِنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوكَ لِلْخُرُوجِ فَقُلْ لَنْ تَخْرُجُوا مَعِيَ أَبَداً وَ لَنْ تُقاتِلُوا مَعِيَ عَدُوًّا إِنَّكُمْ رَضِيتُمْ بِالْقُعُودِ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَاقْعُدُوا مَعَ الْخالِفِينَ
.
اين آيه نشان مىدهد كه قبل از برگشتن آن حضرت به مدينه نازل شده است شايد ما قبل و ما بعد آن نيز كه در سياق آن هستند در يك زمان نازل شده باشند ، مراد از خروج خارج شدن به جنگى غير از تبوك است
لَنْ تَخْرُجُوا . . .
حاكى است كه اين استجازه فقط لفظ است و در وقت عمل هرگز كارى نخواهند كرد ، منظور از خالفين چنان كه گفتهاند زنان ، پير مردان ، مريضان ، بچهگان و مانند آنست . شايد منظور اهل فساد باشند كه بدون عذر در مدينه ماندند .
84 -
وَ لا تُصَلِّ عَلى أَحَدٍ مِنْهُمْ ماتَ أَبَداً وَ لا تَقُمْ عَلى قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ ماتُوا وَ هُمْ فاسِقُونَ
.
از اين آيه معلوم مىشود كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بر جنازهء مسلمانان نماز مىخواند و بر سر قبر آنها مىايستاد و دعا مىكرد ، از اين عمل در حق منافقان نهى شد « ابدا » نشان مىدهد كه اصلا چنين كارى نكند ، علّت اين نهى همان كفر و مرگ در حال خروج از ايمان است چنان كه علّت بى فائده بودن استغفار در حق آنها در آيه 80 و آيه ششم از سورهء منافقان همان كفر و فسق است .
در تفسير صافى از تفسير قمى نقل شده : چون رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله ( از تبوك ) به مدينه مراجعت كرد عبد اللَّه بن ابى ( رئيس منافقان ) مريض بود ، پسر او عبد اللَّه از مؤمنان بود ، او محضر رسول خدا آمد و گفت : پدر و مادرم فداى تو باد اگر