زياد و مسلمانان هر قدر كم باشند ولى در آيهء 65 و 66 ميزان آن معين خواهد شد . « زحفا » حال است از
الَّذِينَ . . .
يعنى چون كفار را در حال اجتماع و حركت به سوى شما ملاقات كرديد به آنها پشت مكنيد . در روايات اسلامى ، فرار از جنگ يكى از هفت گناه كبيره شمرده شده است چنان كه در ذيل آيهء
إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ . . .
نساء / 31 گفته شد .
16 -
وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلى فِئَةٍ فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ
.
تهديد است به آنان كه بعد از روبرو شدن با دشمن فرار كنند . مگر آنكه براى جنگيدن به وجه ديگرى ، خود را به طرفى كشد يا در كنار دستهاى از مجاهدان اسلامى موضع گيرد . و گرنه قرين غضب خدا بوده و جايگاهش جهنم است و آن ، محل انتقال بدى است .
17 -
فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ رَمى وَ لِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلاءً حَسَناً إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
.
روايت شده : روز بدر جبرئيل به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله گفت : مشتى خاك برگير و به سوى كافران بيانداز ، آن حضرت به على عليه السّلام فرمود : مشتى از سنگريزههاى اين بيابان را به من بده ، او مشتى سنگريزه با خاك به آن حضرت داد ، حضرت آن را به طرف كفار انداخت و گفت : « شاهت الوجوه » قبيح و زشت باد اين چهرهها . . .
اين عمل در واقع پاشيدن خوارى و شكست به طرف آنها بود ، به دست پيغمبرى كه با ملكوت اعلى و خداى متعال پيوسته در ارتباط بود و اثر معنوى داشت و اينكه نقل شده : آن سنگريزهها و ذرات خاك به چشم و دهان و سوراخهاى بينى همهء آن كفار داخل شد ، شايد منظور همين معنى است ، اين روايت از اهل بيت عليهم السّلام نيز نقل شده است .