مىخواهد با زور و تحميل ، نقص خود را جبران كند .
يتيهون : تيه : حيرت و سرگردانى « يتيهون » يعنى سرگردان مىمانند .
تأس : اسى : حزن و اندوه . « اسى يأسى : حزن » فلا تأس يعنى محزون مباش .
شرحها
در پى شمردن عهدهاى الهى مىرسيم به يك دستور و عهدى از طرف موسى كه بنى اسرائيل به آن اعتناء نكردند و گرفتار شدند ، آن اينكه موسى به بنى اسرائيل گفت : شما كه در صحراى بىآب و علف سينا هستيد ، به فلسطين پاك و آباد وارد شويد كه خدا در اثر تلاش نصيب شما خواهد كرد . گفتند : در آنجا قوم جبارى ساكن هستند ما حاضر به جنگ نيستيم خودت و خدايت برويد و بجنگيد مادر همين جا هستيم ، در نتيجه چهل سال در بيابان ماندند و حتى موسى و هارون در آنجا از دنيا رفتند ، هر ملتى كه از جنگ كوتاهى كرد ، ذليل شد چنان كه بنى اسرائيل ذليل شدند هر ملت كه جنگيد عزيز شد چنان كه ملت ايران جنگيد عزيز شد و خاندان پهلوى را سرنگون كرد .
20 -
وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنْبِياءَ وَ جَعَلَكُمْ مُلُوكاً وَ آتاكُمْ ما لَمْ يُؤْتِ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ
اين آيه مقدمهء دستور بعدى است كه خواهد آمد ، در اينجا سه نعمت و كرامت الهى به عنوان تذكر نقل شده است اول : بعثت انبيا از بنى اسرائيل مانند يعقوب ، اسحق ، يوسف ، موسى و هارون . دوم :
جَعَلَكُمْ مُلُوكاً
ظاهرا مراد از آن استقلال ، آزادى و خود مختارى است كه شامل همه بود ، يعنى شما در مصر زير دست فرعونيان بوديد و از آزادى بهرهاى نداشتيد ، آن خدا بود