در مقابل گناهانتان عذابتان نكند ولى عذاب شدنتان دليل است كه امتيازى بر ديگران نداريد و در غفران و عذاب الهى با ديگران يكسان مىباشيد دربارهء كلمهء « يشاء » توجيهى داريم كه در
تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ
آل عمران / 26 گذشت .
وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ
تعليل است براى
يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ
يعنى آنكه حكومت همه چيز در دست اوست و بازگشت همه به سوى اوست مىتواند آنكه را بخواهد بيامرزد يا عذاب كند .
19 -
يا أَهْلَ الْكِتابِ قَدْ جاءَكُمْ رَسُولُنا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلى فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ
خطاب و پيام است به اهل كتاب يعنى پيغمبر ما در زمانى آمد كه در آن پيامبرى نبود مراد از « يبين » بيان حقائق است .
أَنْ تَقُولُوا ما جاءَنا مِنْ بَشِيرٍ وَ لا نَذِيرٍ فَقَدْ جاءَكُمْ بَشِيرٌ وَ نَذِيرٌ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
اتمام حجت است بر اهل كتاب .
أَنْ تَقُولُوا
تقديرش « كراهة ان تقولوا » است يعنى مبادا كه بگوئيد . آيه روشن مىكند كه به وقت نزول قرآن يهود و نصارى دچار انحرافات شده بودند كه موجب سقوط در دنيا و عذاب در آخرت بود اگر خدا پيامبر نمىفرستاد حق داشتند كه بگويند حجت را بر ما تمام نكردى
. . . لَقالُوا رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا . . .
طه / 135 .