فاسقين : فسق : خارج شدن . فاسق : خارج شونده گناهكار را فاسق گويند كه از عمل خارج شده ، كافر را فاسق گويند كه از ايمان خارج شده است .
شرحها
اين آيات تتمهء قصص پيامبران پنجگانهء گذشته و نتيجهگيرى از آنهاست در اين آيات بيان شده : يكى از سنن الهى آن است كه به دنبال فرستادن پيامبران اهل قريهها را با بلاهاى بدنى و مالى و مانند آن امتحان مىكند تا از يك طرف بوسيلهء پيغمبر ارشاد شوند و از طرف ديگر در اثر بلاها به زبونى خود پى برده و با عجز و انابه به سوى خدا باز گردند چنان كه در سورهء انعام آيهء 42 - 46 نيز روشن گرديد و در آيهء 130 از همين سوره
وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ . . .
خواهد آمد .
سنت ديگر آن است كه : چون از آن بلاها استفاده نكرده و گفتند :
اينها از حوادثى است كه پدران ما نيز ديدهاند ، آنها را به خود واگذارد و وسائل زندگى را بر آنها فراهم كند و آنها بىخبر و مغرور و غرق در شهوات شوند ، ناگهان عذاب خدا در رسد و تار و مارشان كند مانند اقوام پيامبران گذشته و مانند خاندان جبار پهلوى آن گاه ضمن چند فرموده : مدار در نزول نعمتها و بلاها واقع شدن در نظام صحيح زندگى و انحراف از آن است
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ . . .
.
توضيح اينكه : جهان با همهء ابعاد و گستردگيهاى خود ، يك واحد مرتبط و به حكم يك بدن است ، چرخش طبيعى آن به سوى خدا در صورتى است كه مطابق نظام خدايى بوده و همهء اجزاء آن در مسير عدل و حق باشد ، اگر ملّت يا گروهى كه به حكم عضوى از اين جهان هستند از نظام جهان سرپيچى كردند