مىگشوديم ولى تكذيب كردند پس آنها را باعمالى كه مىكردند گرفتار نموديم .
97 - آيا مردم آباديها ايمنى دارند از اينكه عذاب ما شبانه هنگامى كه در خوابند به سوى آنها آيد .
98 - و آيا مردم قريهها ايمن هستند از اينكه عذاب ما در نيم روز هنگامى كه بازى مىكنند سوى آنها آيد ؟
99 - آيا از مكر خدا ايمن شدهاند كه جز گروه زيانكاران از مكر خدا ايمن نمىشوند .
100 - آيا ( اين گفتهها ) براى كسانى كه زمين را بعد از اهلش به ميراث مىبرند روشن نكرد كه اگر به خواهيم آنها را با گناهانشان مىگيريم و بر دلهايشان مهر مىنهيم تا نشنوند .
101 - اين قريههاست كه از خبرهاى مهم آن هم بر تو مىخوانيم ، پيامبران آنها با معجزات به سوى آنها آمدند ، ولى نبودند ايمان بياورند به آنچه قبلا آن را تكذيب كرده بودند ، خدا اين چنين بر قلوب كافران مهر مىنهد .
102 - غالب آنها را پايبندى به پيمانى نيافتيم و بيشترشان را خارج از عهد و دين يافتيم .
كلمهها
قرية : قريه به شهر و روستا اطلاق مىشود ولى بيشتر موارد آن در شهر است ، جمع آن « قرى » است . قرى ( بر وزن عقل ) در اصل به معنى جمع كردن است ، شهر و روستا را قريه گويند كه محل جمع شدن مردم است .
بأساء : بأس : سختى . بأساء : سختى شديد . ضراء : ضرر شديد ، بيضاوى از ازهرى نقل مىكند : بأساء ناگواريهايى است كه در وجود انسان نباشد مثل ضرر مالى ، ناامنى و مانند آن ، ضراء آسيبى است بدنى مانند مرض ، زمين گيرى ، نقص عضو و غيره . اين دو كلمه چهار بار در قرآن مجيد آمده و هر دو كلمهء مفرد هستند .