آن را نيز طين گويند .
فاهبط : هبوط : پائين آمدن . گاهى به معنى دخول و وارد شدن به مكانى است مثل :
اهْبِطُوا مِصْراً
بقره / 61 .
صاغرين : صغر ( بر وزن شرف و عنب ) : كوچكى . صغار : ذلت و خوارى .
صاغر : ذليل . صاغرون : ذليلها .
انظرنى : انظار : مهلت دادن . « انظرنى » به من مهلت بده . « منظرين » :
مهلت داده شدگان .
اغويتنى : غى و غواية : رفتن به راه هلاكت و ضلالت . اغواء : بردن به راه هلاكت و ضلالت و گمراه و هلاك كردن « اغويتنى » : گمراه يا هلاك كردى مرا .
آتينهم : اتيان : آمدن « آتينهم » حتما مىآيم بر آنها .
ايمانهم : يمين در اينجا به معنى طرف راست است « عن ايمانهم » از طرف راست آنها .
شمائل : شمال در اينجا به معنى طرف چپ ، جمع آن شمائل است .
مذموم : ذرم و زيم : عيب شديد . به قول راغب : ملامت . « مذؤم » : ملامت شده . يا معيوب و ناقص در بندگى .
مدحور : دحر : طرد و راندن . « مدحور » : رانده شده .
لأملأن : ملء و املاء : پر كردن . « لأملأن » حتما حتما پر مىكنم .
شرحها
در رابطه با آيهء :
اتَّبِعُوا ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ وَ لا تَتَّبِعُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ
در اين آيات مسئلهء گذاشته شدن وسائل زندگى در اختيار بشر ، تسلط شيطان