88 - اين هدايت خداست ، هر كه را از بندگان خويش بخواهد بدان هدايت كند و اگر آنها شرك مىآوردند حتما اعمالى كه مىكردند پوچ و باطل مىشد .
89 - آنها كسانى هستند كه به آنها كتاب و حكم و رسالت داده بوديم ، اگر اينان ( اهل مكه ) آن را انكار كنند قومى را بدان گماشتهايم كه به آن كافر نيستند
آنها كسانى هستند كه خدا هدايت كرده ، به هدايت آنها اقتدا كن ، بگو بر رسالتم مزدى از شما نمىخواهم آن فقط تذكرى است براى جهانيان .
كلمهها
وهبنا : هبه : بخشيدن بدون عوض .
وَهَبْنا لَهُ
عطا كرديم به او .
ذريه : ذرء : آفريدن . ذريه : فرزند و نسل . جمع آن ذريات است .
اجتبيناهم : اجتباء : انتخاب و اختيار كردن . جبى در اصل به معنى جمع كردن است « اجتبيناهم » : برگزيديم آنها را .
حبط : حبط : پوچ شدن و بىاثر و باطل شدن .
وكلنا : وكل : واگذار كردن . توكيل : گماردن بكارى . وكيل كردن .
اقتده : اقتداء : پيروى كردن . « اقتده » فعل امر است يعنى پيروى كن هاء آن را هاء سكت گويند .
ذكرى : ذكر و ذكرى : ياد آورى .
شرحها
در اين آيات نام هفده تن از راهنمايان توحيد و چهرههاى نورانى انسانيت ياد شده كه به حكم
كُلًّا هَدَيْنا
همه به هدف توحيد آشنا و در صراط مستقيم بودهاند ، آن گاه به رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله خطاب شده كه در مسير آنها باشد ، از اين معلوم مىشود كه غرض از اين آيات تداوم هدايت الهى و قطع نشدن آن است ،