پيامبران و بت پرستان : قرآن از بت پرستان زمان پيغمبر صلى اللَّه عليه و إله نقل مىكند كه مىگفتند :
ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى
زمر / 3 يعنى ما بتان را فقط براى آن عبادت مىكنيم كه ما را پيش خدا مقرب كنند و نيز مىگفتند :
هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِنْدَ اللَّهِ
يونس / 18 يعنى اينها واسطههاى ما پيش خدايند . و نيز فرموده :
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ
لقمان / 25 ، زمر / 38 ، زخرف / 9 و نيز آمده :
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ
عنكبوت / 61 ، اين مطلب از آيات ديگرى نيز كه دربارهء پيامبران ديگر است فهميده مىشود . و دربارهء آنها آمده كه دعوت خود را با
اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ
اعراف / 65 شروع كردهاند .
از اينجا معلوم مىشود كه اختلاف پيامبران با مردم در وجود خدا نبوده است بلكه هر دو وجود خدا را قبول داشتهاند ، اختلاف بر سر « إله » و معبود بوده پيامبران مىگفتند : مدير جهان همان خالق جهان است ، بايد او را پرستيد و به قوانين عمل او كرد ، ولى مشركان در ادارهء جهان توجهى به خدا نداشتند ، مانند تمدن فعلى دنياى غرب كه در آن فقط طاغوتها و شرك حكم فرماست آنها مىگفتند :
نه ، آفريننده خداست ولى عبادت بايد خاص بتان باشد و آنها معبود هستند و نيز پيامبران مىگفتند اللَّه و رب يكى است آنها مىگفتند آفريننده اللَّه است ولى پرورش دهنده ماه و خورشيد و بتان هستند فرعون ميگفت :
أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى
نازعات / 24 در جايى ظاهرا ديده نشده كه دربارهء وجود « اللَّه » نزاعى داشته باشند .
مگر شايد در :
وَ قالُوا ما هِيَ إِلَّا حَياتُنَا الدُّنْيا نَمُوتُ وَ نَحْيا وَ ما يُهْلِكُنا إِلَّا الدَّهْرُ
جاثيه / 24 ولى آن هم ظاهرا مربوط به انكار معاد است .