گرديده است « 1 » .
115 -
قالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُها عَلَيْكُمْ فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذاباً لا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ
.
وعدهء آمدن مائده است ، به حكم
إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ
حتما مائده آمده است و روايات از آمدن آن خبر مىدهد ، در مجمع البيان از حسن و مجاهد نقل شده كه مائده نازل نشد زيرا حواريون چون عذاب را شنيدند گفتند نمىخواهيم و نيازى به آن نداريم ، ولى اين سخن بدون دليل است ، لفظ
إِنِّي مُنَزِّلُها
وعده حتمى از خداست .
و چون كفر و انكار مائده بعد از نزول آن ، مصداق مسخره كردن آيات خداست لذا
فَمَنْ يَكْفُرْ . . .
عذاب انكار را بيان مىكند ، ضمير
لا أُعَذِّبُهُ
راجع به عذاب است ، يعنى او را عذاب مىكنم به عذابى كه كسى را با آن عذاب معذب نمىكنم ، اين جمله دلالت بر شدت عذاب ندارد بلكه حكايت از انحصار آن مىكند ، روايت شده : عذاب آن بود كه انكار كنندگان به خوك مسخ شدند و آن يك عذاب منحصر به فرد بود .
هامش
( 1 ) اين قسمت از تفسير الميزان اقتباس شده است .